Skip to Content

Het Internationaal Medisch Comité van Lourdes

Vergadering van het Internationaal Medisch Comité van Lourdes in het Heiligdom

Het Internationaal Medisch Comité van Lourdes (C.M.I.L.) bestaat uit artsen en professoren die de dossiers onderzoeken van de spontane verklaringen van genezingen bij het Bureau van de Medische Vaststellingen van het Heiligdom van Lourdes. Het Internationaal Medisch Comité van Lourdes bestaat uit een twintigtal leden, allen specialisten op hun domein. Deze verklaringen betreffen de meest diverse kwalen, van de goedaardigste tot de meest erge. De leden van C.M.I.L. laten zich in hun werk alleen leiden door de eisen van de wetenschap, trouw aan wat professor Jean Bernard zegt: “Wat niet wetenschappelijk is, is ook niet ethisch.” Als gelovigen mengen ze wetenschap en geloof niet in hun debatten.

De leden van C.M.I.L. herinneren er keer op keer aan dat het woord “wonder” niet hun zaak is, maar dat dit toekomt aan de bisschop van het bisdom waartoe de genezene behoort. Het is de Kerk die de miraculeus genezenen erkent.

Het oordeel en de uitspraak van de leden van C.M.I.L. is in de 20e eeuw complexer geworden ten gevolge van de efficiënte medische vooruitgang en zelfs genezing. Er bestaan vandaag geen ziektes waarvoor geen belangrijke behandeling is voorzien (zoals de chemotherapie tegen kanker). Zo worden de leden nu geconfronteerd met een nieuwe vraag: welk genezend effect had de behandeling bij een aangegeven genezing van Lourdes, en dus ook welke plaats heeft dan een bovennatuurlijke tussenkomst? De leden van C.M.I.L. weigeren te vitten op de kwalificaties als “buitengewone, onverwachte, onverklaarde of onverklaarbare genezing in de huidige stand van de wetenschap”. Zij baseren zich op een volledig medisch dossier en bekijken het voor en het na van een genezing die niet de best beschikbare behandelingen had gekend en waarvan de statistische kansen heel beperkt waren.

De leden van het Comité erkennen de realiteit van de psychosomatiek zowel in het ontstaan als in de genezing van ziektes. Zij weigeren echter daarom niet rekening te houden met een genezing, ook niet wanneer een psychosomatische factor heeft meegespeeld. Zij ontkennen evenmin dat een spontane genezing van sommige ziektes mogelijk is, waarvan trouwens ook de internationale medische literatuur getuigt.

Het Internationaal Medisch Comité bestaat sinds 1947. Mgr. Théas, bisschop van Tarbes en Lourdes, heeft in 1954 gewild dat het een internationale dimensie kreeg.

Tegenwoordig wordt het comité gezamenlijk geleid door de bisschop van Tarbes en Lourdes en door een van de leden, aangeduid door de bisschop voor een beperkte maar hernieuwbare periode.
De arts van Lourdes verzekert het secretariaat van het comité. Het comité onderzoekt ieder dossier apart. Een of enkele leden van het comité worden belast met een diepgaande studie, ondermeer door in de medische literatuur van heel de wereld te zoeken wat over verwante zaken werd gepubliceerd. Deze leden kunnen ook confraters van buiten het comité raadplegen. Gewoonlijk wordt de genezen persoon zelf niet geroepen..

Het comité komt eenmaal per jaar tijdens de herfst bijeen. Het onderzoekt dan de lopende dossiers. Wanneer alle elementen zijn bijeengebracht ( dat kan heel lang duren), aanvaardt of weigert het comité na stemming de genezing als onverklaard te zien, in de huidige stand van de wetenschap. Een meerderheid van tweederden is nodig om de uitslag als bevestigend te beschouwen.