De rots

Veel pelgrims raken in de Grot van de verschijningen de rots aan. Niet omdat er een magische genezende kracht zou van uitgaan. En toch is er veel kritiek in naam van een zuiver en volwassen geloof of in naam van een absoluut rationalisme! In feite is de rots aanraken de omhelzing van God die zo sterk is als de rots. De rots als symbool is in de Bijbel en in de christelijke traditie bijzonder rijk..

Terugkijkend in de geschiedenis zien wij dat de grotten altijd hebben gediend als natuurlijke schuilplaats en de verbeelding van de mens aangewakkerd. In Massabielle, net als in Betlehem en Golgotha vond het bovennatuurlijke een onderkomen. Bernadette, al had ze niet gestudeerd, wist het instinctief: “De grot is mijn hemel” zei ze in verband met deze Grot. Wanneer je naar Lourdes komt, dan bent u ook uitgenodigd om verder te kijken dan de alledaagse realiteit. Al is het maar uit nieuwsgierigheid, stap ook eens binnen in deze natuurlijke schuilplaats. Zie hoe de rots is gepolijst, hoe ze blinkt door de miljarden strelingen die ze kreeg. Neem ondertussen ook de tijd om de altijd stromende bron links achteraan te bekijken. Het doet goed haar te zien en te horen stromen.

Een bijbelcitaat over het thema ‘rots’

"Ik heb U lief, Heer, mijn kracht, mijn rots, mijn vesting
en mijn bevrijder, mijn God,
steenrots waarop ik vlucht,
hoorn van mijn heil, mijn schild en burcht."
Psalm 18, verzen 2b-3